Augustów

bukowina

bieszczady

solina

kazimierz

dunajec

Augustów – to miasto położone w województwie podlaskim, leżące na równinie Augustowskiej, nad rzeką Nettą. Od południa, północy i wschodu otoczony jest Puszczą Augustowską, należącą do tak zwanych Zielonych Płuc Polski. Pierwszą pisaną wzmiankę o osadzie nad Nettą, która jest znana pochodzi z 1496 roku. Augustów założono w 1550 roku i otrzymał on prawa miejskie nadane przez Zygmunta Augusta 17 maja 1557 roku. W 1824 roku pod kierunkiem Ignacego Prądzyńskiego zaczęto budowę Kanału Augustowskiego, który ukończono w 1839. Z czasem miasto stało się popularnym miejscem wypoczynkowym, jednak w wyniku działań wojennych w czasie I i II wojny światowej zostało niemal całkowicie zniszczone. Od 1993 roku miasto posiada status uzdrowiska (wszystko to dzięki bogatym złożom borowiny i okolicznych źródłach wody mineralnej). W Augustowi dzielnice nie istnieją jako formalne jednostki prawne.

Według rejestru TERYT w Augustowie w 2014 istniało 313 ulic a także 12 integralnych części miasta: Borki, Klonownica, Kolonia Augustowska, Lipowiec, Przewięź, Sajenek, Studzieniczna, Swoboda, Wojciech, Wójtowskie Włóki, Zarzecze, Wypusty. W dokumentach Urzędu Miejskiego wydzielane są także dzielnice i osiedla: Bema, Glinki, Konopnickiej, Limanowskiego , Norwida, Ogrody, Południe, Prądzyńskiego, Przylesie, Rynek Zygmunta Augusta, Silikaty, Ślepsk, Wojska Polskiego. Augustów jest obecnie najważniejszym ośrodkiem turystycznym oraz wypoczynkowym na obszarze Puszczy Augustowskiej. Dzięki bliskiej odległości od jezior Necko, Białego i Sajno, wczasowiczom oferuje korzystanie między innymi z licznych atrakcji związanych z wodą, w tym z toru dla nart wodnych o długości 740 metrów. Ponadto skorzystać również można z kajaków, rejsów katamaranem, statkami żeglugi, nurkowania czy nawet przelotów balonem.

Na wielbicieli pieszych oraz rowerowych wędrówek czekają liczne trasy, w tym osławiony Szlak Papieski. Wyznaczony został na wzór szlaku, który na pokładzie statku pokonał Jan Paweł II w czasie swej wizyty na Ziemiach Augustowskich, a było to dokładnie 9 czerwca 1999 roku. Do najciekawszych atrakcji Augustowa należą: Kanał Augustowski, z trzema śluzami, z których dwie (Przewieź i Swoboda) pochodzą z lat 1826-1827; klasycystyczny kompleks Starej Poczty z 1829 roku; Dom Turysty, budowany w latach 1937-1938, odbudowany po II wojnie światowej;

bazylika mniejsza Najświętszego Serca Pana Jezusa z dwoma wieżami o wysokości 50 metrów;

cmentarz parafialny, którego najstarszy grób pochodzi z 1839 roku.

Augustów

karpacz 

zakopane

 

 

 

 

Augustów – to miasto położone w województwie podlaskim, leżące na równinie Augustowskiej, nad rzeką Nettą. Od południa, północy i wschodu otoczony jest Puszczą Augustowską, należącą do tak zwanych Zielonych Płuc Polski. Pierwszą pisaną wzmiankę o osadzie nad Nettą, która jest znana pochodzi z 1496 roku. Augustów założono w 1550 roku i otrzymał on prawa miejskie nadane przez Zygmunta Augusta 17 maja 1557 roku. W 1824 roku pod kierunkiem Ignacego Prądzyńskiego zaczęto budowę Kanału Augustowskiego, który ukończono w 1839. Z czasem miasto stało się popularnym miejscem wypoczynkowym, jednak w wyniku działań wojennych w czasie I i II wojny światowej zostało niemal całkowicie zniszczone. Od 1993 roku miasto posiada status uzdrowiska (wszystko to dzięki bogatym złożom borowiny i okolicznych źródłach wody mineralnej). W Augustowi dzielnice nie istnieją jako formalne jednostki prawne.

Według rejestru TERYT w Augustowie w 2014 istniało 313 ulic a także 12 integralnych części miasta: Borki, Klonownica, Kolonia Augustowska, Lipowiec, Przewięź, Sajenek, Studzieniczna, Swoboda, Wojciech, Wójtowskie Włóki, Zarzecze, Wypusty. W dokumentach Urzędu Miejskiego wydzielane są także dzielnice i osiedla: Bema, Glinki, Konopnickiej, Limanowskiego , Norwida, Ogrody, Południe, Prądzyńskiego, Przylesie, Rynek Zygmunta Augusta, Silikaty, Ślepsk, Wojska Polskiego. Augustów jest obecnie najważniejszym ośrodkiem turystycznym oraz wypoczynkowym na obszarze Puszczy Augustowskiej. Dzięki bliskiej odległości od jezior Necko, Białego i Sajno, wczasowiczom oferuje korzystanie między innymi z licznych atrakcji związanych z wodą, w tym z toru dla nart wodnych o długości 740 metrów. Ponadto skorzystać również można z kajaków, rejsów katamaranem, statkami żeglugi, nurkowania czy nawet przelotów balonem.

Na wielbicieli pieszych oraz rowerowych wędrówek czekają liczne trasy, w tym osławiony Szlak Papieski. Wyznaczony został na wzór szlaku, który na pokładzie statku pokonał Jan Paweł II w czasie swej wizyty na Ziemiach Augustowskich, a było to dokładnie 9 czerwca 1999 roku. Do najciekawszych atrakcji Augustowa należą: Kanał Augustowski, z trzema śluzami, z których dwie (Przewieź i Swoboda) pochodzą z lat 1826-1827; klasycystyczny kompleks Starej Poczty z 1829 roku; Dom Turysty, budowany w latach 1937-1938, odbudowany po II wojnie światowej;

bazylika mniejsza Najświętszego Serca Pana Jezusa z dwoma wieżami o wysokości 50 metrów;

cmentarz parafialny, którego najstarszy grób pochodzi z 1839 roku.

Nocny Poznań w Blasku Neonów

niżne

szczawnica

karpacz

darłowo

krynica

Już 27.03 – w Muzeum narodowym w Poznaniu – otwarta zostanie wystawa Nocny Poznań w Blasku Neonów. Na wystawie zaprezentowana zostanie historia poznańskich neonów, od najstarszych świetlnych napisów, przez pierwsze reklamy świetlne z początku XX wieku, neonowy boom lat 60. XX wieku, wielką neonizację miasta w połowie lat. 70. , aż po schyłek tej formy dekoracji miejskiej przestrzeni, który nastąpił w latach 80. XX wieku.
W przestronnym holu muzeum rozbłyśnie kilka neonów, które udało się przywrócić do życia. Największym z nich jest neon baru Tempo, świecić będą również reklamy familijnej kolejki Maltanka, Rytosztuki, Zakładu Doskonalenia Zawodowego. Pięknym, ocalonym od zniszczenia parę tygodni temu jest bicykl reklamujący sklep z rowerami na ulicy Głogowskiej. Będą też fragmenty dawnych neonów oraz te, ociemniałe, które zachowały jedynie swoją formę.

Program Edukacyjny
10.04. godz. 19.00 – Zanim na dobre rozbłysły neony. O iluminacji Poznania do końca lat 50. XX wieku – Magdalena Mrugalska – Banaszak
Przez wiele stuleci, gdy zapadał zmrok Poznań pogrążał się w ciemnościach. Otwarcie miejskiej gazowni (1856 rok), a później elektrowni (1904 rok) spowodowało, że na ulicach miasta rozbłysły latarnie. Nie tylko one rozświetlały miejską przestrzeń. Od początku XX wieku na dachach budynków zaczęto montować świetlne reklamy, a gmachy miejskie coraz częściej iluminowano.
12.04. godz. 11.30 – 13.30 WARSZTAT- BRAK I NADMIAR
niedzielny warsztat dla rodzin z dziećmi od (5 – 14 lat)
Światło i cień, obecność i nieobecność, tworzenie niematerialnego za pomocą materii – takimi tematami będą zajmować się uczestnicy warsztatu „Brak i nadmiar.” Podczas zajęć rodzice i dzieci doświadczą wyjątkowej współpracy, podczas której odwrócą się utarte role. Będą pracować zarówno z przestrzennymi, rzeźbiarskimi formami jak i bardziej niematerialnymi bytami, takimi jak światło i cień.
prowadzący: Karolina Janikowska i Zuzanna Bartczak
17.04. godz. 19.00 – O ogólnoświatowej i poznańskiej historii neonów – Marcin Grześkowiak
Marcin Grześkowiak, twórca neonowego fotobloga oraz fanpage Neony Poznania, przedstawi świat, w którym prąd płynący przez rurkę z gazem wywoływał zachwyt i uśmiechy na twarzach wszystkich. Będzie mowa o tym gdzie, jak i przez kogo były robione neony na świecie i w Poznaniu, które z nich najbardziej zapadły mieszkańcom i ich twórcom w pamięć. Animowane, ruchome, semafory – nie przegapcie tego!
18.04. godz. 16.00
Jak powstają neony? – Piotr Heinze
W czasie spotkania przedstawiony zostanie proces tworzenia neonów oraz techniczna strona ich działania
24.04. godz. 19.00 – Dawna Warszawa w blasku neonów – Jarosław Zieliński
Wystąpienie rozpocznie się od prezentacji kulkuminutowego filmu, którego współautorem jest Jarosław Zieliński, pt. Neony przedwojennej Warszawy, przedstawiającego barwne animacje najciekawszych neonów z lat 30. XX wieku. W części pierwszej wystąpienia mowa będzie o pierwszej fali „neonizacji” Warszawy, czyli latach 1926-1939, jak również o fenomenie neonów z czasów okupacji niemieckiej.
Część druga będzie poświęcona neonom epoki PRL, głównie tym z lat 1956-1970, kiedy powstały najciekawsze kreacje w tym zakresie.
26.04. godz. 11.30 – 13.30 WARSZTAT- NASZE UKŁADY
niedzielny warsztat dla rodzin z dziećmi od (5 – 14 lat)
Czy coś łączy ANTYLOPĘ, POZNAŃ GŁÓWNY I KINO RIALTO? Chcąc dowiedzieć się co to może być- zapraszamy na spotkanie. W trakcie warsztatów działać będziemy twórczo, w oparciu o swoje pomysły będące odpowiedzią na postawione zadanie. Zadanie to musi na razie pozostać tajemnicą…
prowadzący: Joanna Grochulska i Zuzanna Bartczak
8.05. godz. 19.00 – Twórcy poznańskich neonów – Jarosław Mulczyński
Pierwszych projektantów poznańskich neonów poznajemy dopiero od końca lat 50. tych i w kolejnych dekadach. Należeli do nich między innymi znani artyści, jak Zbigniew Kaja, Aleksander Borys, Ryszard Kulm, Janusz Bersz, Ryszard Skupin, Tadeusz Kalinowski, Stanisław Mrowiński czy Rafał Jasionowicz. W czasie spotkania zostaną przybliżone ich sylwetki i prace.
10.05. godz. 11.30 – 13.30 WARSZTAT – NEON ZEWNĘTRZNY
niedzielny warsztat dla rodzin z dziećmi od (5 – 14 lat)
Neony pełnią różne funkcje – reklamową, propagandową, czysto estetyczną. Bez względu, której z tych opcji służą – zawsze są jakimś komunikatem. Słownym, graficznym lub słownym i graficznym. Przykładowo pokazują gdzie jest lodziarnia, jak nazywa się osiedle, czy witają wjeżdżających do miasta. Widząc jakiś neon, zawsze czegoś się dowiadujemy, otrzymujemy pewną informację. Warsztat będzie nawiązywać do funkcji informacyjnej neonów, skłaniając uczestników do kreatywnego działania poprzedzonego myśleniem twórczym.
prowadzący: Aleksandra Grzegorek i Mateusz Pietrowski
22.05. godz. 19.00 – Motyw neonu w polskim filmie – Maciej Grzywaczewski
Neony – nieodłączne elementy krajobrazu polskich miast w okresie PRL-u, pojawiły się w wielu rodzimych produkcjach filmowych. Podczas prelekcji zostanie przedstawiona lista 20 wybranych kolorowych filmów, w których one występują.
24.05. godz. 11.30 – 13.30 WARSZTAT- NEON DZIEŁEM SZTUKI / DZIEŁO SZTUKI NEONEM
warsztat dla rodzin z dziećmi od (5 – 14 lat)
Neon graficzny, to pewien znak, uproszczony kształt wybranej formy, obiektu, przedmiotu. Przedmiot ten, przedstawiony jest jedynie za pomocą linii, jest obrysem kształtu, przedstawieniem najważniejszych cech obiektu, tak, by był czytelny, a funkcja jaką pełni zgodna z założeniami.
Zadanie warsztatu opierać się będzie na usytuowaniu neonu w niestereotypowym kontekście, dodającym mu nowej jakości.
prowadzący: Aleksandra Grzegorek i Mateusz Pietrowski
29.05. godz. 19.00 – Grupa społeczników, zaangażowanych w tworzenie neonowej wystawy, opowie o historii wspaniałych projektów, o reklamie która kiedyś cieszyła oko, o tym jak ratowali i zamierzają ratować ostatki kultowych neonów, które kiedyś były tak popularne.
Piotr Bogacz, neonowy maniak, z wykształcenia i zamiłowania elektronik, potrafi ożywić każdy neon, nawet bez poważnego źródła prądu! Dominik Ostrowski, praktykujący muzyk gitarzysta, od dłuższego czasu zaangażowany w ratowanie neonów. Marcin Pałaszyński, projektant, wizjoner. Zaangażowany w neonowy branding, miłośnik typografii. Marcin Grześkowiak, matematyk i informatyk, przemierzający setki archiwów, autor neonowego fotobloga oraz fanpage Neony Poznania.
31.05.2015 godz. 11.30 – 13.30 WARSZTAT- NOC PEŁNA ŚWIATŁA
warsztat dla rodzin z dziećmi od (5 – 14 lat)
Kto z nas nie uległ kiedyś urokowi miasta nocą, gdy wąskie uliczki toną w rozproszonym świetle latarni, a znane dotąd miejsca zmieniają się nie do poznania? A jak zmienia się miasto, kiedy patrzymy na nie z wysokości dwunastego piętra, a może nawet samolotu? Na warsztatach postaramy się zbudować obraz nocnego miasta, jednak myślą przewodnią działania nie będzie skrupulatne odwzorowywanie istniejących planów i map.
prowadzący: Karolina Janikowska i Joanna Grochulska

Magurski Park Narodowy

darłowo

darłówko

solina

polańczyk

bieszczady

Można tu zobaczyć fantazyjnie wyrzeźbione skały. Wśród nich wyróżnia się owiany legendą, ogromny Diabli Kamień.
Zobacz także:
Oficjalna strona
Magurskiego Parku Narodowego
Plan podróży
Dodaj do planu podróży
Leży na południu Polski, w Beskidzie Wyspowym, na pograniczu województw podkarpackiego i małopolskiego. Obejmuje unikatowy obszar znajdujący się pomiędzy Karpatami Wschodnimi a Zachodnimi, w tym przede wszystkim masyw Magury Wątkowskiej. Teren parku porastają gęste lasy, głównie bukowe i sosnowe.

Główną atrakcją parku jest rezerwat przyrody Kornuty, który chroni skupisko fantazyjnie wyrzeźbionych skał zbudowanych z piaskowca. Swój niecodzienny kształt zawdzięczają one wietrzeniu. Wśród skał kryją się liczne jaskinie szczelinowe, w tym najbardziej znana Jaskinia Mroczna, której długość korytarzy sięga 200 metrów.

Atrakcją parku jest też ogromny głaz, zwany Diablim Kamieniem, który znajduje się w miejscowości Krzesławice. Liczy 55 metrów długości i do 25 metrów wysokości. Legenda głosi, że diabeł chciał cisnąć ten głaz w pobliski klasztor cystersów, jednak nie starczyło mu sił i upuścił kamień kilka kilometrów od siedziby zakonników. Na głazie mają się ponoć znajdować wgłębienia po pięciu diabelskich palcach. W pobliżu znajduje się zabytkowa kapliczka i pustelnia, którą do niedawna zamieszkiwał pustelnik z klasztoru w Szczyrzycu.

W parku znaleźć można niemal 800 gatunków roślin i prawie 200 gatunków zwierząt (nie licząc owadów), w tym tak rzadkie gatunki jak niedźwiedzie, łosie, wilki, żbiki czy salamandry plamiste. Jest to też ważna w skali europejskiej ostoja ptaków, zamieszkiwana m.in. przez bociany czarne, orły przednie i myszołowy.

Magurski Park Narodowy należy do Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000.

Baseny Mineralne Solec-Zdrój

bukowina

koscielisko

szczytno

karpacz

bieszczady

Baseny Mineralne Solec-Zdrój to nowoczesny kompleks uzdrowiskowo-rekreacyjny z najsilniejszą na świecie leczniczą wodą siarczkową. Obiekt oferuje szeroką gamę możliwości aktywnego spędzania wolnego czasu. Do dyspozycji Państwa oddajemy Basen Rekreacyjny z atrakcjami wodnymi, jedyny w Polsce tego typu Basen solankowo-siarczkowy leczniczy z najsilniejszą na świecie wodą siarczkową ze źródła „Malina” oraz kompleks saun ze strefą Wellness i wanną SPA.

Wszystkich chcących poprawić swoje samopoczucie zapraszamy do Centrum Zdrowia, gdzie można skorzystać z zabiegów za zakresu lecznictwa uzdrowiskowego (kąpiele siarczkowe, borowinowe, fizykoterapia, kinezyterapia, terapia manualna, masaże). Jak wiadomo ruch, a zwłaszcza pływanie pobudzają apetyt, dlatego po mokrych szaleństwach zapraszamy do Baru lub Restauracji, która oferuje pyszne dania w bardzo atrakcyjnych cenach.

Baseny Mineralne Solec-Zdrój
ul. Partyzantów 18, 28-131 Solec-Zdrój
tel. (41) 377 65 65
info@basenymineralne.pl
www.basenymineralne.pl
Basen rekreacyjny temp. wody: ok. 32 stopni

Basen rekreacyjny o wymiarach 16,5 x 16,5 m i głębokości 130 cm składa się z części pływackiej i części rekreacyjnej. Część pływacka to 4 tory, Część rekreacyjna to nowoczesne urządzenia hydroterapeutyczne takie jak:

ławki masujące
leżanki masujące
masaże pionowe i gejzer
2 zjeżdżalnie typu kamikadze o długości 15 m

Dla najmłodszych oddajemy do dyspozycji brodzik o wymiarach 35 m2, głębokości od 15 do 30 cm, temperaturze do 34 stopni, zjeżdżalnię typu słoń oraz jeża wodnego z wodnymi zabawkami. W basenie odbywają się zajęcia fitness oraz kinezyterapia wodna. W lecie korzystać można będzie z otwartego basenu zewnętrznego 16 x 8 m z plażą i leżakami. Czepki kąpielowe nie są obowiązkowe.

Basen solankowo-siarczkowy

Seans w mineralnym basenie siarczkowym przeznaczony jest dla osób dorosłych i dzieci powyżej 13 roku życia będących pod opieką rodziców/opiekunów i nie wymaga wcześniejszej konsultacji lekarskiej. Pierwszy i jedyny w Polsce tego typu basen siarczkowy. Woda w basenie leczniczym ma ok. 3 % zasolenia, poprzez wykorzystanie w nim stężonej solanki z Ciechocinka w połączeniu z najsilniejszą na świecie solanką siarczkową. Solanka siarczkowa pochodząca ze źródła ?Malina? wg klasyfikacji jest to silnie zmineralizowana woda chlorkowo-sodowa (solanka) siarczkowa, bromkowa, jodkowa, borowa o zawartości aktywnych związków siarki ok. 900 mg/l, która w warunkach naturalnych posiada najwyższe stężenie tych związków na świecie. Basen ma głębokość 90 cm.

Woda w Mineralnym basenie leczniczym nie jest chlorowana.

Działanie lecznicze i rehabilitacyjne: Woda siarczkowa ma działanie wielokierunkowe

Wskazania:

Choroba zwyrodnieniowa stawów i kręgosłupa
Reumatoidalne zapalenie stawów
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Dyskopatie
Zespoły bólowe kręgosłupa
Stany pourazowe i przeciążeniowe narządu ruchu
Neuralgie
Dna moczanowa
Zaburzenia tętniczego krążenia obwodowego
Miażdżyca
Cukrzyca
Działanie miejscowe/profilaktyczne: Wpływ kąpieli na organizm zaczyna się już od momentu kontaktu skóry z wodą poprzez łagodne złuszczanie naskórka ( działa jak naturalne peeling), a następnie stymulację procesów odnowy. Działanie to wspomagają bakteriobójcze i grzybobójcze właściwości wody siarczkowej. Działanie miejscowe polega również na pobudzeniu mikrokrążenia, lepszym ukrwieniu objawiające się odczynem naczynioruchowym – zaczerwienieniem skóry, które może utrzymywać się do około 2 godzin po kąpieli. Poprawa metabolizmu skóry sprzyja leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych.

Siła oddziaływania zabiegów zależna jest od stężenia związków czynnych w wodzie kąpielowej i wielkości powierzchni wchłaniania czyli powierzchni ciała. Uznaje się, że wchłonięciu ulega 10% związków siarki zawartej w wodzie siarczkowosiarkowodorowej słonej. Im wyższe stężenie roztworu tym większe wchłanianie. Wykorzystanie w leczeniu źródeł wód leczniczych zawierających wysokie stężenia czynnych związków siarki może nam zapewnić lepsze efekty leczenia uzdrowiskowego. Jak każde leczenie bodźcowe wymaga zastosowania serii zabiegów, a efekty lecznicze utrzymują się do około roku od zakończenia kuracji.

Sauny & Wellness

Saunarium składa się z:

Sauny ziołowej BIO- to sauna parowa z dodatkiem olejków eterycznych oprócz właściwości olejków, ma działanie odświeżające.
Sauny parowej – temperatura wynosi 50 st., ale ze względu na panującą wilgotność wydaje się, że jest znacznie wyższa: pobudza krążenie i oczyszcza organizm.
Sauny fińskiej – panuje w niej temperatura 70-90°C, a wilgotność, uzyskana poprzez polewanie kamieni wodą, osiąga 35 %. Niezwykłe działanie sauny polega na kontrolowanej, intensywnej zmianie temperatury z bardzo wysokiej do bardzo niskiej.

Centrum Zdrowia

W Centrum Zdrowia korzystać można z szerokiej gamy zabiegów z zakresu hydroterapii, balneoterapii, kinezyterapii czy różnych form masażu. Szczególnie polecamy kąpiele lecznicze w najsilniejszej na świecie, leczniczej wodzie siarczkowej ze źródła Malina. To naturalne tworzywo lecznicze stosowane jest w leczeniu i rehabilitacji m.in: schorzeń narządu ruchu. Centrum Zdrowia wyposażone jest również w salę do kinezyterapii oraz dużą salę fitness wyposażoną w urządzenia do ćwiczeń cardio. Wybrane zabiegi lecznicze wymagają wcześniejszej konsultacji lekarskiej.

Lunch & Music Bar

Wszystkich, którzy są głodni po mokrych szaleństwach lub po prostu chcą miło spędzić czas z rodziną i znajomymi zapraszamy na pyszne jedzenie i odpoczynek w naszym Lunch&Music Barze. W przytulnych, nowoczesnych wnętrzach w których klasyka łączy się z nowoczesnymi akcentami, będziesz mógł rozkoszować się w tradycyjnych daniach kuchni polskiej a jednocześnie włoskiej i amerykańskiej. W ciągu dnia zapraszamy na pyszny, domowy i tani obiad.

Ziemia Kamiennogórska – zielona wolność

zdrój

rynek

nida

ryn

mazury

Ziemia Kamiennogórska posiada niepowtarzalny charakter, który uwarunkowany jest położeniem. Znajduje się ona bowiem na trakcie łączącym ziemie Europy Północnej z Południową i do dzisiaj jest miejscem spotkań trzech kultur: polskiej, czeskiej i niemieckiej. Obszar Ziemi Kamiennogórskiej stanowi doskonałe miejsce do aktywnego spędzania czasu. Tereny górskie o zróżnicowanej topografii połączone z gęstą siecią rzek oraz sztucznymi zbiornikami powodują, że niewiele miejsc w Polsce może konkurować z nami w stwarzaniu turystom tak wielu możliwości aktywnego wypoczynku. Amatorom szeroko rozumianej rekreacji możemy polecić wędkowanie, grzybobranie, jazdę konną, wspinaczkę skałkową dobrze przygotowane trasy rowerowe oraz szeroką bazę noclegową. Nasza oferta skierowana jest nie tylko do indywidualnych turystów ale również dla rodzin z dziećmi. Zainteresowani historią również znajdą coś dla siebie: pocysterskie opactwo w Krzeszowie, 12 Apostołów – Domki Tkaczy Śląskich w Chełmsku Śląskim, Stół Sędziowski w Kochanowie oraz wiele licznych zabytków. Turysto aby poczuć wolność w zielonym kolorze przyjedź do Ziemi Kamiennogórskiej!

ATRAKCJE:
Zabytki kultury:

Opactwo pocysterskie w Krzeszowie – znakomicie wyeksponowany zespół widoczny z głównych szlaków komunikacyjnych na obrzeżu Kamiennej Góry. Obecnie czynione są starania o wpisanie zespołu na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.. Opactwo w Krzeszowie to perła europejskiego baroku, najcenniejszy zabytek architektury tego okresu na Dolnym Śląsku. W skład opactwa wchodzi barokowa Bazylika Wniebowzięcia NMP z wspaniale zakomponowaną, okazałą pseudohalą o wymiarach 85,5×32 m. Za prezbiterium znajduje się Mauzoleum Piastów Świdnickich. Najbardziej charakterystyczne dla kościoła są bez wątpienia dwie wieże, które stały się nieodzownym elementem krajobrazu nie tylko Krzeszowa, ale i całej Kotliny Krzeszowskiej. Obok kościoła klasztornego stoi barokowy kościół pomocniczy św. Józefa Oblata z lat 1690-96, dzieła m.in. budowniczego z Lubawki Martina Urbana. W sąsiedztwie kościoła św. Józefa stoi tzw. „Dom Gościnny”, podniesiony niedawno niemalże z ruiny. To miejsce, gdzie opat krzeszowski podejmował swoich gości (stąd nazwa). Od zachodu teren klasztoru zamykają 2 długie budynki gospodarcze (cystersi zajmowali się m. in. uprawą ziemi). Klasztor otacza mur z 3 bramami. W jego obrębie znajduje się ogród klasztorny założony po 1666 r. i cmentarz z 1830 r. Ponadto na terenie klasztoru znajduje się część stacji kalwaryjnych i inne kapliczki. Obok głównej (południowej) bramy zespołu klasztornego funkcjonowała i funkcjonuje do dziś gospoda, po wojnie nazwana „Willmannową Pokusą” (freski w krzeszowskim sanktuarium malował M. Willman, zwany śląskim Rafaelem). Krąży legenda, że po pracy w świątyni przychodził on do mieszczącej się w tym miejscu gospody, popijał piwo i gonił za dziewczętami. Dawniej w piwnicach gospody produkowano piwo. Wokół wsi zlokalizowane są 32 kaplice i 32 stacje Kalwarii Krzeszowskiej, drugiej, po wambierzyckiej, pod względem wielkości w Sudetach. W niewielkiej osadzie, stanowiącej w zasadzie przysiółek Krzeszowa – Betlejem – znajduje się letni drewniany pawilon na wodzie wzniesiony przez opata Bernarda Rossę. Pawilon dawniej służył jako kąpielisko ze względu na właściwości lecznicze wód ze źródła i stawu. Twórcami założenia klasztornego byli czołowi artyści działający wówczas w Europie Środkowej. Dziełem ich (także ich uczniów i naśladowców) są liczne kościoły, kaplice, kapliczki i figurki przydrożne we włościach klasztornych, stanowiące do dziś charakterystyczne elementy krajobrazu. Klasztor przez wieki był na tych terenach najpotężniejszym posiadaczem ziemi, dlatego jego panowanie gospodarcze i duchowe miało największy wpływ na życie mieszkańców tak Kamiennej Góry, jak i okolicznych wsi. Pozostałościami po dawnej gospodarce cysterskiej są m. in. ślady kompleksów stawów rybnych oraz łanowy układ pól.
Kościół Św. Rodziny w Chełmsku Śląskim – jedna z cenniejszych świątyń barokowych na Dolnym Śląsku. Za kościołem stary nieczynny cmentarz otoczony wiekową aleją. Przejście z kościoła do plebani połączone okazałą bramą z licznymi zdobieniami.
„Dwunastu Apostołów” – drewniane domki tkaczy śląskich w Chełmsku Śląskim, wybudowane w 1707 roku dla sprowadzonych tu z Czech tkaczy. Są unikalnym zespołem w skali ponadregionalnej. W jednym z nich znajduje się czynny warsztat tkacki, a w innym wystawa prezentująca wystrój dawnej izby tkackiej.
Kaplica Świętej Anny – urokliwa, bo położona w lesie w odległości ok. 1 km od Chełmska Śląskiego jest miejscem pielgrzymkowym związanym z klasztorem w Krzeszowie. Przy kaplicy stoi żeliwny krzyż z 1879 r., a wokół doskonale zachowane kapliczki-stacje Drogi Krzyżowej. Niedawno odrestaurowana ponownie cieszy się zainteresowaniem turystów i wiernych.
Kościół Narodzenia NMP w Rędzinach – niezwykle malowniczo położony, na wysokości ok. 740 m (najwyżej w regionie), mały kościółek. Okolica posiada wysokiej klasy walory krajobrazowe. Obiekt odrestaurowano siłami Społecznego Komitetu, a we wrześniu 2003 roku odprawiono w kościółku uroczystą mszę z udziałem m. in. dawnych mieszkańców Rędzin, zamieszkałych miejscowość przed 1939 r.
Kościół Piotra i Pawła w Kamiennej Górze – zajmuje obszerny teren dawnego cmentarza, oraz Kościół Łaski w Kamiennej Górze (budowany przez ok. 15 lat i mieszczący do 4 tys. osób). Na szczęście nie podzielił losu wielu w okolicy kościołów ewangelickich obróconych po wojnie w ruinę. Odremontowany w latach 1959-64 pełni funkcję samodzielnej parafii dopiero od 1972 roku.
Muzeum Tkactwa Dolnośląskiego – powstałe w 1932 r. Dzięki stałej ekspozycji ukazuje rozwój tkactwa na Dolnym Śląsku. Organizuje także wystawy czasowe
Ratusz w Kamiennej Górze – okazała budowla z 1905 r. z dobrym detalem kamiennym. Od strony ul. Wojska Polskiego na pierwszym piętrze ciągnie się kamienny fryz ilustrujący obronę miasta podczas wojen husyckich, są też herby Wrocławia, Legnicy, Chełmska Śląskiego i Lubawki. Wewnątrz monumentalna klatka schodowa z kamienną balustradą, herb miasta i witraże prezentujące ważniejsze wydarzenia z historii Kamiennej Góry.
Zespół stołu sędziowskiego w Kochanowie – jedyny na Dolnym Śląsku kompletnie zachowany przykład sądownictwa średniowiecznego. Podobny znajduje się w Strzegomiu, ale pozbawiony już siedzisk.
Kaplica Grobowa Schaffgotschów w Raszowie, kaplica odrębnej linii panów z Chojnika. W mauzoleum znajduje się jeden z najliczniejszych i najcenniejszych zespołów sepulkralnych na Dolnym Śląsku. Dawniej kaplicę polecano turystom wybierającym się na wieżę widokową na Wielkiej Kopie.
Wiele okazałych i cennych budowli w regionie powstało (część w wyniku przebudowy lub rozbudowy) w XIX w., gdy w większości miejscowości rozwijał się przemysł, głównie włókienniczy. Z tego okresu, aż po pierwsze ćwierćwiecze XX w. zachowały się cenne przykłady architektury przemysłowej (zwłaszcza w Kamiennej Górze – obecne zakłady „Kamodex”, dawne zakłady „Len”) i zabytki techniki (maszyny urządzenia itp.). Na uwagę zasługują też budynki i budowle techniczne (wieże ciśnień, mosty i dworce kolejowe – np. lubawski, drugi co do wielkości na Dolnym Śląsku po Wrocławiu oraz nieczynny tunel pod Przełęczą Kowarską, itp.).

Walory naturalne:

Jezioro i zapora Bukówka – należy do największych współczesnych osiągnięć człowieka w regionie. Pierwotną konstrukcję zapory wzniesiono już w latach 1903-1905 po wielkich powodziach w dolinie Bobru w końcu XIX. Jezioro jest pierwszym zbiornikiem wodnym na Bobrze, jednym z najwyżej położonych jezior zaporowych w Polsce, najwyżej położonym w Sudetach i trzecim pod względem wielkości. Technika postawiła sobie tutaj pomnik szczególnego rodzaju, nie doszło bowiem do naruszenia naturalnego środowiska.
Kolorowe Jeziorka – stanowiące pozostałość intensywnej eksploatacji pirytów, krystalicznych siarczków żelaza (nazywanych złotem głupców), występujących w rejonie między Wieściszowicami a Wielką Kopą. Purpurowe Jeziorko jest pozostałością po najstarszej i najbardziej malowniczej kopalni. Tworzy ono odrębny świat o kosmicznym krajobrazie. Nagie zbocza, urwiska, wzgórki, skałki, a nawet mały tunel, wszystko o żółto-rdzawym zabarwieniu, z rzadka porośnięte brzozami. Błękitne Jeziorko ze szmaragdową barwą wody, otoczone lasem, jest niezwykle romantycznym miejscem. Zielony Stawek – najwyżej położony ok. 730 m. i najtrudniej dostępny. Woda ma w nim zmienny poziom, a w suche lata zanika.
Rezerwat „Kruczy Kamień” – (jedyny w Górach Kamiennych utworzony w 1954 r. na powierzchni ok. 10 ha). Widoczny z dala, bowiem tworzy go blisko 100 m wysokości urwisko skał, zajmujące dobrze eksponowany zachodni stok Kruczej Skały. Niektóre fragmenty skał mogą nieco przypominać rozwaliny jakiejś budowli i stąd wywodzą się miejscowe legendy o istniejącym tu jakoby niegdyś zameczku. Wiąże się z nim legendarną historię powstania Lubawki.
Rezerwat „Głazy Krasnoludków” – zwany także Skałkami Gorzeszowskimi. Skałki zbudowane z piaskowców i wapieni, o różnej odporności na erozję, tworzą malowniczy szereg skałek o kształcie baszt, wieżyc, maczug, grzybów, ambon, itp. o wysokości od 5 do blisko 30 m. Pomiędzy ciasno ustawionymi skałkami prowadzą wąskie, częściowo nawet przekryte, przejścia i szczeliny, tworzące małe labirynty. Nazwę nadały skałkom liczne legendy i miejscowe opowieści o skrzatach, diabłach i ukrytych tu skarbach. W 1970 roku na obszarze ok. 9 ha utworzono krajobrazowy rezerwat przyrody – jedyny na obszarze Zaworów i Kotliny Kamiennogórskiej
Diabelska Maczuga – jedna z najładniejszych i popularniejszych skałek w Kotlinie Kamiennogórskiej. O popularności skałki może najlepiej świadczyć to, że M. Willmann uwiecznił ją na jednym z fresków w krzeszowskim kościele. W 1913 roku na ścianie skałki w setną rocznicę Bitwy Narodów pod Lipskiem wykuto daty 1813-1913. Tajemniczości skałce nadaje fakt, że wyrasta ona w „szczerym polu” z dala od innych zgrupowań skalnych. Dawniej Diabelską Maczugę uważano za rzekomy pogański ołtarz ofiarny.
Zadzierna – jej wierzchołek tworzą liczne malownicze skałki, z których roztacza się piękna panorama zbiornika Bukówka, Bramy Lubawskiej, Gór Kruczych, Rudaw Janowickich i wschodnich Karkonoszy. Szczyt był od dawna popularnym celem wycieczek. Przed 1945 r. stanowił pomnik przyrody.
Skalnik (945 m) – jest najwyższym szczytem Rudaw Janowickich. Na jego południowym grzbiecie ciągnie się szereg okazałych skałek o fantazyjnych kształtach. Największa z nich posiada własną nazwę – Ostra Mała i jest udostępniona przez wykute w skale stopnie. Poniżej ciągnie się rozległe zgrupowanie skałek, dochodzących do 15 m wysokości, noszących nazwę Koni Apokalipsy. Największą atrakcją, podziwianą przez licznie odwiedzających to miejsce turystów, są piękne zachody słońca, które znika za Karkonoszami.
Wielka Kopa – najwyższy szczyt wschodniej części Rudaw Janowickich (871 m). Można z niego dostrzec Sudety Środkowe z Górami Kruczymi na pierwszym planie, ale również Lasocki Grzbiet i część Karkonoszy. Walory widokowe roztaczające się z Wielkiej Kopy doceniono jeszcze przed 1890 r., kiedy to na wierzchołku ustawiono ławki, a obok był schron. Przed wojną była tu potężna drewniana wieża widokowa o wysokości 15 m, która po 1945 roku rozpadła się. Szczyt utracił wówczas walory widokowe, ale po przerzedzeniu się lasu ponownie zyskał na atrakcyjności.
Rudawski Park Krajobrazowy – „Kolorowe Jeziorka”

Rudawski Park Krajobrazowy utworzony został w 1989 roku. Położony w Sudetach Zachodnich swoim zasięgiem obejmuje tereny powiatów: kamiennogórskiego, jeleniogórskiego (grodzkiego i ziemskiego) oraz jaworskiego. Wraz z otuliną Park obejmuje częściowo tereny gmin: Kamiennej Góry, Bolkowa, Janowic Wielkich, Marciszowa i Mysłakowic, a także miast: Jeleniej Góry, Kamiennej Góry i Kowar.

Powierzchnia całego Parku wynosi ponad 15 ha, natomiast jego otulina to obszar równy ponad 6,5 ha. Największą jednostką morfologiczną na obszarze, której położony jest Park są Rudawy Janowickie z najwyższym szczytem Skalnik 945 m n.p.m. Sam łańcuch położony jest pomiędzy Kotlinami: Jeleniogórską na północnym-zachodzie a Kamiennogórską na południowym-wschodzie. Na północy od Gór Ołowianych oddziela je przełom doliny Bobru, a na południu doliny Świdnika i Jedlicy oraz Przełęcz Kowarska oddzielają je od Karkonoszy.

O wyjątkowości Rudaw Janowickich świadczy m.in. zróżnicowana budowa geologiczna. Występują tutaj skały przeobrażone w postaci amfibolitów, łupków łyszczykowych i chlorytowych, zieleńców i wkładek dolomitowych wraz z kilkoma odmianami granitów.

Właśnie to zróżnicowanie zapoczątkowało w XIV w. rozwój górnictwa., którego pozostałości w postaci wyrobisk pokopalnych, możemy oglądać jako tzw. „Kolorowe Jeziorka”. Położone są one na północnym stoku Wielkiej Kopy (871 m n.p.m.), były użytkowane od XVIII do XX wieku, jako kopalnie głównie pirytów.

Piryt to zmineralizowany kryształ, który ze względu na podobieństwo do złota nazywany jest również złotem głupców. Niegdyś piryt był wykorzystywany do rozpalania ognia, natomiast obecnie przede wszystkim do wyrobu kwasu siarkowego, a także czerwonych i brunatnych farb mineralnych oraz do produkcji biżuterii.

Wyrobiska zalane wodą rozpuściły związki chemiczne, tworząc w ten sposób położone na różnych wysokościach trzy jeziorka o różnym zabarwieniu. Najwyżej położony jest okresowy „Zielony Stawek”. Poniżej znajduje się „Błękitne Jeziorko”, którego szmaragdowa barwa wraz z otaczającym lasem tworzy wyjątkową atmosferę. Najniżej znajduje się najstarsza kopalnia o nazwie Hoffnung, charakteryzująca się stromymi i nagimi zboczami, które dzięki rdzawo – żółtym zabarwieniu sprawiają wrażenie widoku z innej planety. W tymże wyrobisku znajduje się „Purpurowe Jeziorko” zawdzięczające swoją nazwę barwie wody.

Kanał Mazurski

Kanał Mazurski jest jedną z unikalnych budowli na Mazurach z oryginalnymi rozwiązaniami technicznymi, wspaniale wkomponowany w środowisko naturalne.

Pierwsze projekty budowy pochodzą z lat 1862/1864. Były one kilkakrotnie modyfikowane.

Celem budowy było odprowadzenie w kierunku północnym wód z Wielkich Jezior Mazurskich do rzeki Pregoły w celu uzyskania drogi wodnej do Bałtyku, oraz wykorzystania energii wodnej do poruszania siłowni wodnych i osuszenia około l7 tysięcy hektarów łąk. W późniejszym okresie zrezygnowano z funkcji energetycznej kanału i planowano wykorzystać go jedynie jako drogę wodną do transportu drewna, materiałów budowlanych, torfu oraz turystyki. Niektórzy snują przypuszczenia, jakoby Kanał Mazurski miał służyc jako droga wodna dlaokrętów podwodnych typu U-Boot, a na Mazurach planowano budowę bazy remontowej tych jednostek. Tym przypuszczeniom przeczą jednak wymiary śluz 45 x 7,5m i głębokość ok. 2m.

Wg ostatniego z projektów zaplanowano dziesięć stopni wodnych o spadkach od 5 do 17m. Budowę kanału rozpoczęto w roku 1911, lecz wybuch wojny w 1914 r. przerwał prace, następnie wznowiono je dopiero w 1934r. W czasach III Rzeszy kanał był obiektem tajnym. Na mapach topograficznych z 1939r nie zaznaczono sluz i innych budowli wodnych. Ostateczniebudowę przerwano w 1942r. i już nie wznowiono.W momencie przerwania prac budwlanych cały kanał był napełniony wodą. Po wojnie po wkroczeniu wojsk Armii Czerwonej na terenu Prus Wschodnich nastąpiła grabież i wywóz ocalałych urządzeń. Dewastację dokończyli osadnicy.

Łączna długość kanału od miejscowości Mamerki nad jeziorem Mamry do rzeki Łyny na terenie obwodu kaliningradzkiego wynosi 51km z czego na terenie Polski 22km. Różnica poziomów wód pomiędzy jeziorem Mamry (116,3m n. p. m.) i rzeką Łyną (5,1m n. p. m.) wynosi 111,2m. Średni koszt budowy 1km kanału wynosił około 800.000 marek niemieckich. Na kanale znajduje się 10 śluz i 2 jazy walcowo-ruchowe, konstrukcji betonowej o ręcznym napędzie mechanizmów.

Jazy znajdują się na 3,3 km we wsi Leśniewo oraz na 9,0km we wsi Guja. Nie hamują one przepływu wody, światło ich jest równe szerokości kanału. Na odcinku do jeziora Rydzówka szerokość kanału wynosi 20-25m, głębokość 1,4-1,6m, na odcinku od jeziora Rydzówkaszerokość kanału wynosi 20 m, a głębokość 1,2m. Kanał był projektowany do przepływu statków o wyporności do 240ton i przebiega w sztucznych wykopach lub specjalnych nasypach ziemnych o łącznej długości 48km, oraz przez jezioro Rydzówka 3,3km. Powyżej śluzy w Leśniewie kanał jest odcięty groblą poprzeczną bez urządzeń spustowych. Niżej niedokończona śluza Leśniewo Górne (30% zaawansowania budowy). całkowicie nieczynny odcinek kanału (900 m) zarośnięty i niedokończona śluza Leśniewo Dolne (15% zaawansowania budowy). Wszelkie budowle melioracyjne związane z kanałem są nieczynne.

Na trasie kanału oprócz 5 śluz znajdowały się 3 mosty kolejowe i 8 drogowych oraz 3 jazy i trzy poprzeczne groble ziemne. Niektóre wymienione obiekty zostały w styczniu 1945r. wysadzone w.powietrze. Przy śluzie Guja i w Przystani pobudowano strażnice wodne wraz z budynkami gospodarczymi przeznaczonymi dla pracownika obsługi śluzy.

ostroda

olsztynek

olsztyn

pisz

nida 

Dom Wczasowy „Bielik”

Dom Wczasowy „Bielik”
ul. Sarnia 5
58-540 Karpacz

Ośrodek położony w cichej i urokliwej dzielnicy Karpacza, przy lesie z widokiem na Śnieżkę i Karkonosze.

Dysponujemy pokojami 2-5 os. z łazienkami. Każdy pokój posiada TV, radio, czajnik oraz szklanki. Udostępniamy gościom indywidualnym kuchnię.

Przyjmujemy grupy zorganizowane dorosłych i młodzieży, dla których stosujemy zniżki.

DW Kosówka

DW Kosówka

Karpacz
Zagajnik 2
58-540 Karpacz

D.W. “Kosówka“ położony jest w Karpaczu Dolnym, w cichym , spokojnym miejscu, 100m od przystanku PKS, 200m od centrum . Jest to idealny punkt wyjścia na główne szlaki turystyczne Karonoszy.

OFERUJEMY:
– 60 miejsc noclegowych
– pokoje 2,3,4,osobowe z łazienkami +TV, apartamenty
– własną stołówkę – smaczną, domową kuchnię
– dużą świetlicę ( TV, stół pingpongowy, „piłkarzyki”)
– internet bezprzewodowy
– możliwość wypoczynku ze zwierzętami (bezpłatnie)
– pomieszczenie na narty oraz sprzęt turystyczny
– bezpłatny,oświetlony, zamykany parking
– doskonałe miejsce na ognisko i grilla
– możliwość organizowania dyskotek

ZAPRASZAMY

– turystów indywidualnych
– grupy zorganizowane ( obozy sportowe, wycieczki szkolne, zielone szkoły, kolonie zimowiska oraz grupy szkoleniowe)

Służymy informacją turystyczną i pomagamy w organizacji atrakcyjnych wycieczek z przewodnikiem po Kotlinie Jeleniogórskiej oraz do Czech i Niemiec.

W OKOLICY ZNAJDUJĄ SIĘ:

– wyciągi narciarskie
– baseny kąpielowe
– miasteczko Western City
– korty tenisowe
– stadion miejski
– wiele innych atrakcyjnych miejsc i zabytków godnych odwiedzenia

Święta Katarzyna

Założenie klasztoru związane jest z postacią rycerza króla Władysława Jagiełły – Wacławka, którego za wierność i odwagę w walce król obdarzył  włościami ziemskimi. On wraz Bernardynami zbudował niewielki kościółek, którego ołtarz ozdobiono figurką Katarzyny męczennicy, od której świątynia przyjęła swoje imię, a miejscowość nazwę. Jak głosi legenda na tym samym miejscu biskup Jan z Rzeszowa wzniósł w latach 1471 – 1478 kościół murowany z kamienia ku czci Trójcy Przenajświętszej. W 1534 roku kościół i klasztor zniszczył pożar. Odbudowa trwała kilkanaście lat. Natomiast w pierwszej połowie XVII w. w wyniku nadań królewskich wystąpiły sprzyjające warunki ekonomiczne do rozbudowy kościoła i klasztoru, wówczas to kościół został wyposażony w organy, a wieża w mechaniczny zegar. Za zgodą biskupa Szaniawskiego w 1723 r. utworzono przy kościele pierwszy cmentarz grzebalny, który istniał do 1834 r. Klasztor przekazano siostrom Bernardynkom, które zostały bezdomne po spaleniu ich klasztoru w Drzewicy.

W połowie XVI wieku klasztor i kościół ogarnął tragiczny pożar. Spłonęło niemal wszystko z wyjątkiem figury patronki. Wiele lat trwała odbudowa świętego miejsca aż wreszcie 20 lipca 1539 r. biskup  Gamrat konsekrował kościół i klasztor. W 1815 roku do klasztoru przybyły z Drzewicy siostry zakonne , które po dzień dzisiejszy są gospodyniami obiektu. Po powstaniu listopadowym klasztor na mocy decyzji władz carskich stał się miejscem odosobnienia dla kobiet. Pod koniec XIX wieku kolejny pożar zniszczył całkowicie budynki, w tym także świętą figurę , a odbudowa trwała wiele lat.

Obecnie klasztor jest w zasadzie bezstylowy. Wyjątkiem jest renesansowy wirydarz z 1633 r. Z dawnego wyposażenia zachował się wyłącznie obraz Madonny z XVI w. Figurka świętej Katarzyny jest prawdopodobnie kopią figury zaginionej w pożarze.